دل‌های سن

یک صحنه استعماری در ایالات متحده. یک زن سالخورده بر روی زنگ نشسته است در حالی که مردی با صورت سیاه، کلاه و لباس رسمی، طناب زنگ را می‌کشد. از یک در بالایی، مرد سالخورده‌ای که به صورت یک داندی لباس پوشیده، بیرون می‌آید و به زن کلاهش را تعظیم می‌کند و در حالی که لبخند می‌زند، از پله‌ها پایین می‌آید. دیگران نیز از همان در خارج می‌شوند و از همان پله‌ها پایین می‌آیند: یک مرد ژولیده، یک پلیس و چندین بار همان داندی. مرد با صورت سیاه خودکشی می‌کند؛ داندی به لبخند زدن ادامه می‌دهد. زنگی به صدا درمی‌آید، قبر دعوت می‌کند. در تاریکی، داندی پیانو می‌نوازد. آیا او مرگ است؟ دل‌های سن اولین فیلم ساخته شده توسط اورسن ولز است. این فیلم یک فیلم کوتاه هشت دقیقه‌ای است که او در سال 1934 با ویلیام ونس کارگردانی مشترک کرده است. این فیلم با بازی همسر اول ولز، ویرجینیا نیکلسون و همچنین خود ولز ساخته شده است. او این فیلم را در حین تحصیل در مدرسه تاد برای پسران در وودستاک، ایلینوی، در سن 19 سالگی ساخته است.